\n
![\"tweet\"](\"http:\/\/books2download.nl\/blog\/wp-content\/uploads\/2010\/11\/Schermafbeelding-2010-11-03-om-09.48.311.png\" "\\"Schermafbeelding")
<\/a>\nDie mensen snappen het dus niet. Ik zie vaak overeenkomsten met het schrijven van fictie en merk dat ik dezelfde \u2018trucjes\u2019 gebruik. Daarover gaat dit blog. Het is een soort reflectie op mijn tweets en de reply\u2019s. Er is geen grondig onderzoek aan vooraf gegaan en als u meer literaire kwaliteiten ontdekt in mijn tweets, bent u van harte uitgenodigd dit te melden. Daarnaast is het absoluut niet mijn bedoeling te stellen dat mijn tweets beter of leuker zijn dan die van u. Ik gebruik mijn tweets hier louter als voorbeeld.<\/p>\n
Tien literaire overeenkomsten<\/strong><\/p>\n 1. Manipuleren van de lezer<\/strong> 2. Stijl<\/strong><\/p>\n De inhoud hoeft niet altijd interessant te zijn als je leuk formuleert. Ik schreef laatst: Ik kreeg hier veel reacties op; meer dan wanneer ik geschreven had: \u201cMijn kinderen gooien alles op de grond.\u201d<\/p>\n 3. Verhaal<\/strong> Tot op twitter! Ik ben ooit zomaar begonnen te twitteren en er nooit mee opgehouden. Ik vind twitter leuker dan Hyves, Facebook en LinkedIn: media die ik vooral zakelijk gebruik. Er zijn veel dingen leuk aan twitter, maar \u00e9\u00e9n daarvan is het \u2018literaire\u2019. … Lees verder
\nElke schrijver weet: vertel niet alles, want dan is er geen ruimte meer voor de lezer in het verhaal. Laat de lezer zelf meedenken. Natuurlijk bepaal je als schrijver wel wat die lezer denkt. Zo weet ik bij veel tweets precies wat voor reacties ik ga krijgen en soms zelfs van wie. Als schrijver manipuleer je de lezer dus.
\nHet sterkste voorbeeld was een tweet uit mijn begintijd: \u201cEr ligt een schroef onder mijn bureaustoel.\u201d Natuurlijk riep iedereen: kijk eens of hij uit je stoel gevallen is. Dat had ik heus wel bedacht, maar bewust niet opgeschreven.
\n<\/a>
\nOok bij deze tweet kreeg ik veel reacties van mensen die mij vertellen dat het niet rijmt. En dat ik beter in bed kon gaan liggen om wel te rijmen. Dat had ik ook bedacht, maar ik wilde het de lezer zelf laten bedenken.<\/p>\n
\n<\/a><\/p>\n
\nAls ik een verhaal schrijf, weet ik vaak niet hoe het afloopt. Ik ben geen schrijver die een raamwerk maakt en dat vervolgens uitwerkt. Ik snuffel ergens een idee voor een verhaal op, begin met een probleem en laat me verrassen door de afloop. Sommige tweetreeksen ontstaan ook zo en blijken een verhaal te worden. Het begint met het neerzetten van een situatie en het opbouwen van de spanning.
\n<\/a><\/a><\/a><\/a>
\nNiet altijd komt een verhaal op gang, want twitteraars zijn slordige lezers. Dus soms moet ik even helpen om tot mijn clou te kunnen komen. Zoals toen ik meldde elecriciteitsmannen over de vloer te krijgen voor het nieuwste van het nieuwste. Na enig aandringen werd de vraag dan toch gesteld.
\n<\/a><\/a><\/a>
\n4. Context<\/strong>
\nHet leuke van twitter is dat de lezer vaak de context van een tweet niet weet en hem daardoor verkeerd begrijpt. Hier kun je mee spelen. Vaak gebruik ik dan de hastag om de grap een beetje uit te leggen.
\n<\/a>
\n5. Fantasie prikkelen<\/strong>
\nDeze tweet was voor sommige visueel ingestelde lezers \u2018teveel informatie\u2019, maar lezers die wisten dan ik net gedouched had omdat ik terug kwam van paardrijden, begrepen de situatie volkomen. Ik krijg nogal eens de opmerking dat ik te beeldend schrijf, maar het zit allemaal in uw hoofd, beste lezer. Een goede schrijver wakkert de fantasie van de lezer aan, juist zonder teveel te beschrijven.
\n<\/a>
\nNatuurlijk verwachtte ik over de volgende tweet vragen en pas dan zou ik uitleggen dat ik tijdens het wakker worden een verhaal bedacht had.
\n<\/a>
\n6. Taalvondsten<\/strong>
\nIn een boek moet de schrijver alles zelf bedenken. Het leuke van twitter is de interactie met medeschrijvers, waardoor leuke taalvondsten onstaan.
\n<\/a>
\n<\/a>
\n7. Personages kleur geven<\/strong>
\nIn een verhaal is het leuk als de hoofdpersoon herkenbaar is, maar ook wat bijzondere trekjes heeft. Op twitter ben je zelf de hoofdpersoon, al dan niet fictief. Ik lieg nooit over dingen die ik over mezelf schrijf, maar het is natuurlijk wel een selectie. In een boek zorgen opmerkelijke karaktertrekjes ervoor dat de hoofdpersoon interessant is om over te lezen. De herkenbare karaktertrekken zorgen voor identificatie. Op twitter werkt dat net zo.
\n<\/a><\/a><\/a><\/a>
\n8. De bijpersonen<\/strong>
\nDeze kunnen wat karikaturaler zijn dan de hoofdpersoon. Bijpersonen mogen anoniem blijven, maar duidelijk herkenbare karaktertrekken zijn wel leuk. Ik maak deze figuren liefst niet te persoonlijk (jullie hoeven hun ziel en zaligheid niet te kennen), maar ze kleuren het beeld van mijn hoofdpersoon verder in. Kinderen, partner en collega\u2019s zijn ideale bijpersonen. Ik zie bij andere tweeps dat ze vaak naamloos blijven (manlief, dochter, zoon, etc) en zo doe ik het zelf ook.
\n<\/a><\/a><\/a><\/a>
\n9. Het tegenovergestelde zeggen van wat je bedoelt<\/strong>
\nOm de lezer wakker te schudden is een afwijkende mening ventileren een leuk trucje. In boeken kun je daarvoor personages gebruiken die niet per se hoeven te denken en zeggen wat een schrijver zelf vindt. Op twitter roep ik soms iets wat duidelijk niet waar is.
\n<\/a>
\nDeze tweet leverde mij een interview met Boekblad<\/em> op. \u2018Worden mijn lessen echt zoveel gedownload dat de server vastloopt?\u2019 vroegen ze. Ja: er wordt veel gedownload en nee: de server doet het nog en ga vooral door. Maar als ik dat schrijf, is het een ordinaire reklametweet. Dit was een truc om de aandacht te krijgen. Ik hoop dat de CPNB dat bij de volgende tweet ook snapt.
\n<\/a>
\n10. Fantasiewereld opbouwen<\/strong>
\nEen boek is een schijnwereld. Twitter is dat ook. Veel mensen spelen daarmee door elkaar virtuele kopjes koffie te brengen of zogenaamd op elkaars schoot te kruipen. Iedereen snapt dat het fantasie is, maar het is leuk om in het sprookje te geloven dat wij tweeps allemaal samen in een groot huis wonen.
\n<\/a>
\nTot slot
\n<\/strong>De taalfouten heb ik in deze tweets laten staan. Dt-foten, komma\u2019s op verkeerde plaatsen: het gebeurt. Bij een boek haalt de redacteur deze fouten eruit. Op twitter gaan we allemaal met onze billen bloot. Een enkele keer wis ik een foute tweet en doe hem snel over zonder fouten. Maar twitteren is spontaan, chaotisch, direct. Deze analyse\u2019s zijn daarom ook achteraf gemaakt.<\/p>\n
\n@rianvisser<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"